Hygrometer

Een hygrometer meet de luchtvochtigheid. De uitvinding ervan wordt in het algemeen toegeschreven aan de Britse natuurkundige Robert Hooke. Om de luchtvochtigheid te meten gebruikte hij een draad uit een korenaar. Deze kafnaald is spiraalvormig en ontrolt zich naarmate zij vochtiger wordt. Het uiteinde steekt door het centrum van de wijzerplaat naar buiten en hieraan is een strootje als wijzerarm bevestigd. Veel barometers van na 1760 zijn voorzien van een hygrometer met kafnaald. In de achttiende eeuw gebruikte men ook menselijke of dierlijke haren, kattendarm en balein.
A hygrometer measures the humidity of air. Its invention is generally attributed to the British physicist Robert Hooke. To measure the air humidity, he used a beard of oat. This oat-beard is spiral in form and unwinds when moist. The end of the beard protrudes through the centre of the dial plate and a straw index is fixed to it. Many of the barometers made after 1760 contain a hygrometer with an oat-beard. In the eighteenth century, also human or animal hairs, catgut and whale bone were used.