Bifilaire haarhygrometer, naar Klinkerfues

De hoeveelheid vocht in de lucht is lastig te meten. De eerste vochtbepalers die vanaf de 17e eeuw zijn geïntroduceerd, waren dan ook meer ‘hygro-scopen’ (waaraan je aanwezigheid van vocht kunt zien), dan ‘hygro-meters’ (waarmee je de hoeveel vocht kunt meten).

De haarhygrometer, in 1775 door Horace-Bénédict de Saussure bedacht, gebruikt een gespannen haar van een mens of dier om de luchtvochtigheid te meten. Een nadeel bij dit type vochtmeter is dat de lengteverandering van een haar niet lineair toeneemt met de toenemende vochtigheidsgraad. Er is een tabel nodig om de aanwijzing om te rekenen naar de bijbehorende relatieve vochtigheid. De astronoom en meteoroloog Ernst F. Wilhelm Klinkerfues (1827-1884) uit Göttingen bedacht in 1875 deze variant met twee haren.
The moisture content of air is difficult to measure. The first moisture measurement instruments, introduced in the 17th century, were rather ‘hygro-scopes’ (showing the presence of moisture), than ‘hygro-meters’ (measuring the amount of moisture).

The hair hygrometer, devised by Horace-Bénédict de Saussure in 1775, used a stretched hair of a human or animal, to measure the humidity of air. A disadvantage of this type of hygrometer is, that the change in length of the hair does not increase linearly with increasing humidity. A table is needed to convert the read-out to the corresponding relative humidity. The astronomer and meteorologist Ernst F. Wilhelm Klinkerfues (1827-1884) from Göttingen devised this variation with two hairs in 1875.
Dit ronde huisje met puntdak is een hygrometer, bedoeld om de hoeveelheid vocht in de lucht te meten. Dit is niet eenvoudig om te doen en de eerste luchtvochtigheidsmeters – die vanaf de 17de eeuw in omloop kwamen – waren dan ook meer ‘hygroscopen’ waarmee je alleen de aanwezigheid van vocht kunt aantonen.

In 1775 bedacht Horace-Bénédict de Saussure de haarhygrometer, waarbij een gespannen haar van een mens of dier wordt gebruikt om de luchtvochtigheid te meten. Een nadeel bij dit type is dat de lengte van een haar niet lineair toeneemt bij een hogere vochtigheidsgraad. Er is daarom een tabel nodig om de aanwijzing van de meter om te rekenen naar de bijbehorende relatieve vochtigheid. De astronoom en meteoroloog Ernst F. Wilhelm Klinkerfues (1827-1884) uit Göttingen bedacht in 1875 deze variant met twee haren.
The hygrometer is mounted in a gabled shelter with a metal rod and holder for the thermometer, now missing. The dial of glazed paper is inscribed: Klinkerfues Patent-Hygrometer construit von Wilh. Lambrecht, Göttingen/ 2494. The scale ranges from 0 to 100 by tens, fifths marked. Below the scale is inscribed: Procente der relativen Feuchtigkeit der Luft. At the top of the dial, a metal knob is inscribed ST; another at the side is inscribed W. Wilhelm Klinkerfues (1827-1884) was an astronomer and a physicist at Göttingen.

Klinkerfues (1877): "Uber das bifilar-Hygrometer".