Eerste generatie elektrische gloeilampen, in houten rek

<p>Teylers-conservator Eliza van der Ven koopt bijna al deze gloeilampen&nbsp;op de Internationale Elektriciteitstentoonstelling van 1881 in Parijs. Het is een groot evenement: de stad bruist van de duizenden bezoekers die zich laten verbluffen zijn door de nieuwe technologie. De meesten zien voor het eerst in hun leven een dynamo, een telefoon en zelfs een elektrische tram! En de gloeilamp natuurlijk. Vier fabrikanten presenteren er hun eigen modellen, ontworpen door uitvinders op het gebied van elektrisch licht. Het testcomité vindt de lampen van Thomas Edison het meest efficiënt, gevolgd door die van St. George Lane-Fox, Joseph Swan en Hiram Maxim.&nbsp; Op dit rek staat naast de vier typen uit 1881 ook het lampontwerp van Werner Siemens.&nbsp;&nbsp;</p><p>Ook Van der Ven test de nieuwe lampen uitvoerig: licht, temperatuur, weerstand, alles meet hij nauwkeurig door. Hij publiceert zijn bevindingen in 1882. In 1883 stelt hij voor om elektrische verlichting te plaatsen in de nieuwe Gehoorzaal, maar dat durft het bestuur nog niet aan. Het duurde nog vele jaren voordat Teylers Museum elektrische lampen kreeg. </p>
Dit rek met twintig gloeilampen is voor het grootste deel gekocht op een tentoonstelling over elektriciteit in Parijs. Op deze expositie waren voor het eerst gloeilampen te zien. Vier fabrikanten hadden lampen ingestuurd: George Lane-Fox gebruikte verkoolde grasvezels als gloeidraad (vijf lampen op de bovenste rij); Thomas Alva Edison benutte verkoold bamboe (de twee lampen links op de 2e rij); Hiram Percy Maxim gebruikte verkoold bordpapier (de rest op deze 2e rij) en Joseph Wilson Swan kooldraad (middelste twee op de onderste rij). De gloeilampen van Werner Siemens zijn later aangeschaft, waaronder twee met metaaldraad (de hele 3e rij en de rest van de lampen op de onderste rij). Conservator Van der Ven van Teylers Museum onderzocht deze lampen uitvoerig en publiceerde er in 1882 over. De collectie kostte destijds 200 gulden.
This rack with twenty filament lamps was for the main part purchased at an exhibition about electricity in Paris. This was the first exposition to show filament lamps. Four manufacturers had sent lamps: George Lane-Fox used carbonized root of Italian grass for filament (five lamps at the back row); Thomas Alva Edison used carbonized bamboo (the two lamps left on the second row); Hiram Percy Maxim used carbonized cardboard (the other ones on the second row) and Joseph Wilson Swan used carbon filament (middle two on the bottom row). The filament lamps of Werner Siemens were purchased later on, among which two lamps with metal filament (all of the third row and the remaining lamps on the bottom row ). Conservator Van der Ven of Teylers Museum examined these lamps thoroughly and published about them in 1882. The collection was bought for 200 Dutch guilders.
De gloeilampen op dit rek zijn voor het grootste deel gekocht op een tentoonstelling over elektriciteit in Parijs, waar voor het eerst gloeilampen te zien waren. Vier fabrikanten hadden exemplaren ingestuurd. De lampen op de bovenste rij zijn van George Lane-Fox, die verkoolde grasvezels gebruikte als gloeidraad. Thomas Alva Edison gebruikte daarentegen verkoolde bamboe. De twee lampen links op de tweede rij zijn van zijn hand. De rest is van Hiram Percy Maxim, wiens lampen gloeidraden van verkoold bordpapier hebben. De twee middelste lampen op de onderste rij zijn van Joseph Wilson Swan, die voor kooldraad koos. De rest van de gloeilampen op de onderste rij zijn van Werner Siemens, net als die op de derde rij. De Siemens-lampen zijn later aangeschaft. Twee hebben een metalen gloeidraad, de overige verkoold papier of katoen. Conservator Van der Ven van Teylers Museum onderzocht deze lampen uitvoerig en publiceerde er in 1882 over. De collectie kostte destijds 200 gulden.
Twenty lamps displayed in four rows on a mahogany rack (445 wide, height at back 265) purchased at Paris Exhibition of 1881, and in 1882.

Back row: all by Lane-Fox, 45 volts, filaments carbonized root of Italian grass.
2nd row (from left): 2 by Edison, 80 volts, carbonized bamboo (one broken); 3 by Maxim, 45 volts, carbonized card.
3rd row (from left): 2 by Siemens (or Nothomb), first 60 volts with 3 elements, second 75 volts single element, carbonized paper; one very small (diameter 26), 8 volts; small hole, blank; 2 Siemens later form, 45 volts, metal filaments, Edison screw bases.
4th row (from left): small Siemens, 40 volts on label; 2 Swan (United Electric Light Co.) first 40 volts, second 35 volts, filaments of cotton thread soaked in sulphuric add and coated with carbon (introduced late 1881 or early 1882); 2 spring filament on Edison screw base, make unknown, but probably Swan.

Purchased for a collective price of about Dfl. 200.00. The mahogany rack bought from H.J. Anslyn, Haarlem, in 1883 for Dfl. 8.00.

Experiments on these lamps are published by Van der Ven (1882b).

The Paris Electricity Exhibition of 1881 (see Fox (1996) showed successful carbon filament incandescent lamps from four manufacturers, who had been experimenting since 1878. St. George Lane-Fox used carbonized fibre; Thomas Alva Edison (1847-1931) used carbonized bamboo formed in the shape of the letter U; Hiram Percy Maxim (1869-1936) made lamps using bristol board cut in the shape of the letter M carbonized between plates of heated iron; in lamps designed by Joseph Wilson Swan (1828-1914) the filament is looped carbon wire. All incandescent filament lamps depend on a good vacuum inside the bulb, and for mass production good rotary pumps were required for speed. They superceeded mercury pumps from 1900.

Guillemin (1891), 841-844; Brown (1978), mainly on Swan.