Maximum- en Minimumthermometer

De warmteleer is nauw verbonden met de studie van gassen. Lange tijd meende men dat warmte een onweegbare, gasvormige stof was, aanwezig in ieder brandbaar lichaam, die ontweek bij verhitting en verbranding. Deze stof werd aangeduid met de term flogiston. De eigenschappen voor warmte bleken per lichaam verschillend; in dit verband ontwikkelde Joseph Black de begrippen soortelijke warmte en latente warmte. Na de ontdekking van zuurstofgas (1773) slaagde Lavoisier erin te bewijzen dat bij het verbrandingsproces geen “flogiston” vrijkwam maar zuurstof werd opgenomen. Men bleef warmte echter nog zien als een onweegbare stof met speciale eigenschappen binnen de lichamen. Tegen het midden van de negentiende eeuw legde Joule de ware aard van warmte bloot in een reeks experimenten die een bevestiging vormden van het beginsel van het behoud van energie: warmte is de bewegingsenergie van de moleculen van een stof. Deze opvatting staat bekend als de kinetische gastheorie, waaraan de naam van Maxwell is verbonden.
This maximum and minimum thermometer is made of a bimetallic strip. An iron and a brass strip are forged together alongside each other and rolled into a spiral. If the temperature rises, the iron and the brass will expand differently, which causes the strip to bend. In the course of a day, the end of the strip will move back and forth, depending on the variation in temperature. Hereby the left and right pointer will be pushed to the extremes of the day. After a day these pointers must be reset manually. This thermometer dates back from before 1881, when F.H. Hermann (1835-1906) left the Swiss firm for meteorological instruments that he started with Johann Heinrich Pfister (1841-1919) in 1863.