Model van een brandspuit, naar Jan van der Heyden (1637-1712)

De eerste brandspuiten die in de zeventiende eeuw werden uitgevonden, waren feitelijk niet meer dan een perspomp waarmee men een waterstraal gericht ergens op kon spuiten. De pompen konden maar weinig water bevatten en moesten regelmatig met emmers worden bijgevuld. Omdat de pomp geen slang bevatte, was het ook nog eens erg lastig om de waterstraal goed te richten. Deze brandspuit, bedacht door de Amsterdamse schilder Jan van der Heyden 1637-1712), is een belangrijke verbetering van de eerste modellen. Het toestel is voorzien van een dubbele pomp. Als twee personen de hendels van de zuigers aan weerskanten op en neer bewegen, wordt er tegelijkertijd water aangezogen en weggepompt. Hierdoor ontstaat een ononderbroken waterstraal. Op het waterreservoir kunnen een aan- en afvoerslang worden aangesloten. De aanvoerslang van de brandspuit is aan het uiteinde voorzien van een rieten korfje. Dit voorkwam dat er kroos en vuil werd opgepompt waardoor het systeem verstopt kon raken.
The first fire-engines, invented in the seventeenth century, were in fact merely pressure pumps which enabled a jet of water to be directed at something. The pumps contained little water and had to be filled up frequently by means of buckets. Because the pump had no hose, it was very difficult to aim the water jet. This fire-pump, devised by the Amsterdam painter Jan van der Heyden, is an important improvement of the first models. The apparatus is provided with a double pump. When two persons work the lever arms pistons at both sides up and down, water is simultaneously sucked and pumped. This results in an continuous water jet. An inlet and outlet hose can be connected to the water reservoir. The inlet hose of the fire-pump has at the end a wickerwork filter. This prevents duckweed and dirt to be pumped up, which might have clogged the system.